اگر سیاستگذاری را علم اتخاذ تصمیمات درست اداره هر مجموعهای بدانیم، برای اتخاذ تصمیمهای درست و بهینه، یکی از مهمترین نیازها، اشراف دقیق و به هنگام از موقعیت اقتصادی آن مجموعه است، به عبارت دیگر؛ اگر گزارش مالی دقیق و درستی نداشته باشیم، سیاستگذار این فرصت را ندارد که بتواند تصمیمات درست را در زمان مناسبی اتخاذ نماید.
به اذعان کارشناسان امر، سه عنصر “ارکان گزارشگری مالی”، “سازندگان شبکه عصبی امورمالی” و “دقت حسابداران و حسابرسان و تمام بازیگران این اکوسیستم” در مجموع این امکان را فراهم میکند تا سیاستگذار و حکمران اطلاع درستی در رابطه با اندامهای مختلف اقتصاد مجموعه تحت امر خود داشته باشد و بداند هر بخش از آن مجموعه در چه وضعیتی به سر میبرد، قطعا هرچه این گزارش مالی دقت و شفافیت بیشتری داشته باشد بر اتخاذ تصمیمات درستتر تاثیرگذارتر خواهد بود و باعث میشود آدرس غلط به سیاستگذار داده نشود و زمانهای لازم برای اصلاح از دست نرود، زیرا شبکه عصبی اگر در زمان خود درست عمل کند و پیام را به مقصد برساند، پیش از آنکه عضوی از کار بیفتد تصمیم درست در این خصوص گرفته خواهد شد.
همین مقدمه کوتاه باعث شد تا در گفتگویی با محمودرضا احمدی رئیس امور مالی و عامل ذیحساب منطقه شمالشرق که حدود 38 سال از عمر خود را در این منطقه سپری کرده و تقریبا نیمی از آن را عهدهدار مسئولیت امور مالی بوده، برسیم و سعی کنیم از تجربیات موفق او که در آستانه بازنشستگی است، مصاحبهای تهیه نماییم تا شاید چراغی باشد برای آینده این منطقه.
به عنوان اولین سوال لطفا مختصری از رزومه خود بفرمایید
با سلام؛ اینجانب محمودرضا احمدی متولد1345 و رئیس امور مالی و عامل ذیحساب شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه شمالشرق دارای مدرک کارشناسی ارشد حسابداری با 38 سال سابقه فعالیت در این منطقه از آذر 1369 به عنوان کارشناس مالی در این شرکت مشغول به فعالیت شده و در سال 1390 به سمت رئیس امور مالی منطقه منصوب شدم، دو پسر دارم و در سن 17 سالگی به مدت یکسال در دفاع مقدس هشت ساله حضور داشتم و عملیاتهای مرصاد، جزایر مجنون و… را به عنوان بیسیمچی تجربه کردهام.
برخی همکاران منطقه معتقدند که در زمان حضرتعالی نسبت به قبل از شما، به همکاران واحد مالی کمک شده تا در مباحث مالی از رویکرد “همیشه اینطور انجام میشده” به فرایندهای جدیدی که هم قانونی باشد و هم کار راه انداز، تغییر رویه دهند، چه کار کردهاید که به اینجا رسیدهاند؟ و حال که در آستانه بازنشستگی هستید چه توصیهای برای بعد از خود دارید؟
چه خوب بود که همکاران بنده به این سوال پاسخ میدادند، ولی به زعم بنده اگر به عنوان خادم مردم مورد لطف همکاران قرار گرفتهام نتیجه کاریست که صادقانه برای مردم انجام دادهام، به اعتقاد من روابط عمومی و برخورد شایسته از خصایص یک خادم مردم است که همواره نصب العین بنده بوده و در آینده نیز خواهد بود، در ایام خدمتم همه تلاشم را کردم که تکریم ارباب رجوع را به معنی واقعی محقق سازم چون اگر با مردم باروی خوش برخورد کنیم حتی جواب منفی ما را پذیرفته و با رضایت دفترمان را ترک میکنند در صورتی که اگر برخورد شایسته نداشته باشیم حتی جواب مثبت مارا با اکراه قبول کرده و ناراحت ما را ترک میکنند. این امر تاسی گرفته از منش رهبر شهیدمان است که در دیدار مسئولان اجرائی استان قم 5/۸/۱۳۸۹ فرمودند: گاهی یک مسئولی نمیتواند توقعی را که از او هست، انجام دهد، مانعی ندارد؛ اگر چنانچه به قدر توان اما با روی خوش، با ابروی گشاده، با آغوش باز و صمیمانه با مردم برخورد شود، مردم خشنود میشوند، راضی میشوند و میگویند همین اندازه که شما به درخواست من توجه و رسیدگی کردید، راضیام؛ ولو این کار انجام نگرفته.
چگونه به نوآوری، ابتکار عمل و کار تیمی همکارانتان پاداش میدهید؟
شاید بتوانم ادعا کنم که یکی از نکات مدیریتی بنده، گذشت از اشتباهات همکاران و برخورد شایسته با آنها بوده و همین امر باعث شده در واحد ما مناسبات فی مابین دوستانه باشد نه رئیس و مرئوس، همین امر به رشد و تعالی واحد ضریب داده و رضایت را به همره داشته است.
اگر خاطرهای دارید که در آن به نفع همکاران اقدامی صورت گرفته، لطفا بفرمایید.
از این دست خاطرات که زیاد است ولی در آخرین مورد، با پیگیری مدیر منطقه توانستیم وام قرض الحسنه از محل رسوب نفت کارتها را برای همکاران منطقه مهیا نموده و یا در بحث کارتهای هدیه با رایزنی با بانک عامل هزینه صدور کارت هدیه را به صفر برساندیم و…
خداوند لطف کرده و فرصتی برای خدمت به ما داده است اگر بدرستی استفاده نکنیم خودمان ضرر کرده و فرصت سوزی خواهیم کرد و در آینده افسوس خواهیم خورد که چرا میتوانستیم اینکار را انجام دهیم و ندادیم.
زمانی را به یاد بیاورید که باید یک گزارش مالی را با مهلتی بسیار کم تهیه میکردید، چطورآن را مدیریت میکردید؟
این یک امر طبیعی و پر تکرار برای همکاران بنده است و در هرهفته بیش از سه یا چهار مورد پیش میآید و همکارانم با آن غریبه نیستند ولی سعی کردیم با استفاده از ظرفیتهای تیمی همکاران و عملکرد صادقانه و برادرانه به گونهای عمل کنیم که کار و خواسته مدیران بالادستی در اسرع وقت به نتیجه برسد و خوشبختانه در این زمینه تاکنون مشکلی رخ نداده و همکارانم همواره سرافراز بودند.
یکی از خصایص اخلاقی شما در زمان تصدی این پست که شهره عام و خاص است ابتکار عمل شما در زمانی هایی است که برای اطمینان از دستیابی به اهداف، مشکلی را حل کردید، یک خاطره در این رابطه تعریف کنید؟
چند روز گذشته در بعداز ظهر و بعد از پایان ساعت کاری، مدیر منطقه با بنده تماسی داشت و گفت برای خرید یک کالا که به رفاهیات همکاران مربوط میشد فورا به تامین اعتبار آن نیاز است، علیرغم اینکه ساعت کاری به پایان رسیده بود و تامین این رقم مشکلات خاص خودش را داشت، ولی با درایت و همکاری بین واحدی، آن را محقق کرده و از یک ضرر عمده ناشی از تغییر قیمتها جلوگیری نمودیم تا سودش به همکارانمان در منطقه برسد.
آیا در دوران خدمت شما موضوعی بوده که در مباحث مالی با مدیر منطقه بنا بر هر دلیلی مخالفت کرده باشید؟ چگونه این مسئله را مدیریت کردید؟
به نظرم رئیس مالی هر مجموعه باید سخت و قانونمند باشد که اگر اینگونه نباشد دیگر سنگ بروی سنگ بند نخواهد شد ولی این فقط یک روی سکه است و روی دیگر آن این است که همان مدیر مالی باید علم این را داشته باشد که در عین قانونمندی بتواند کار را هم جمع کند تا در روند فعالیت مجموعه خللی وارد نشود.
از همین رو جواب سوال شما مثبت است و این امر کاملا طبیعی است ولی خوشبختانه با درایت و تلاش مجموعه امور مالی منطقه، سعی شده مشکلی برای منطقه بوجود نیاید و کارها به بهترین وجه ممکن در کمترین زمان ممکن و با رعایت دقیق قوانین محقق شود.
در زمان تصدی بر این پست آیا کاری بوده که فکر می کردید میتوانستید بهتر انجام دهید که به هر دلیلی نشده باشد؟
چون همواره در کل خدمتم سعی کردهام بهترین عملکردم را داشته باشم، به یاد ندارم که از عدم انجام کاری متاسف شده باشم و یا الان بتوانم ادعا کنم که میشد این کار را بهتر انجام میدادم، پس همواره همه کارها را به نحو احسن انجام شده است و کارنامه موفق امور مالی منطقه شمالشرق گواهی بر این امر است.
اگر مطلبی مد نظر شماست که من نپرسیدهام، در خدمتم، به عنوان آخرین سوال بفرمایید
دوست دارم این مصاحبه که آخرین یادگارم در این موجموعه است را با این شعر به پایان برسانم
عمر ما چو موجی به دریا گذشت و رفت
لحظههای شیرین چه زیبا گذشت و رفت
خوب و زشت دنیا چو رویا گذشت و رفت
بگذرد شب و روز که از ما اثر نباشد
بس بیاید امروز که فردا دگر نباشد
