چهارشنبه 05 اردیبهشت 1397
معجزات قران كريم حداقل

انفجار بزرگ

بیگ بنگ یا انفجار بزرگ یک نظریه علمی است كه بر پایه ی آن جهان از انفجار یك توده ی فوق العاده متراكم و با حجم ناچیز آغاز شده است و  این لحظه ، لحظه ی آغازین هستی  است  که کل هستی (شامل زمان و هر سه بعد) از آن هنگام، بر طبق این نظریه،  شروع  شده‌است. بر طبق این نظریه،  جهان فعلی  ما از ذره بسیار  کوچک تر از کوچک‌ترین ذرات بنیادی  بوجود  آمد و  به  این  حالت  تکینگی گویند. در واقع بر طبق این نظریه، از این تکینگی جهان منفجر شد و از این ذره همهٔ ذرات بنیادی به وجود آمدند و شروع کردند  از  مرکز آن  دور شدن،  که میلیاردها  کهکشان و از جمله همین کهکشان راه شیری خودمان به وجود آمدند. این انفجار باعث انبساط جهان به صورت بادکنکی می‌شود.

سوره 21 (انبیاء) آیه ی 30:

*أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ*

                                                                                                                آيا    كسانى كه كفر ورزيدند ندیدند كه آسمانها و زمين بسته بودند و ما آنها را از هم شکافتیم و از آب هر چيز زنده‏اى را آفریدیم؟ آيا ايمان نمى‏آوند؟

هنگامی که ما گفته ی این آیه را با نظریه ی انبساط جهان مقایسه می کنیم پی می بریم که این دو کاملاً با یکدیگر تطبیق دارند.

 بیش از 13 میلیارد سال پیش همهٔ انرژی های دنیا، یعنی همه ی آن چیزی كه هم اكنون وجود دارد به صورت اصلی ترین ماده تشكیل دهندهٔ انرژی  در یك  نقطه وجود داشت. این نقطه  با انفجاری  بزرگ گسست و انرژی خود را به هر سو پخش كرد. پس  از انفجار بزرگ همهٔ انرژی های جهان كه  در یك نقطه جمع شده بود به هر سو پخش و گسترده شد كه اكنون نیز ادامه دارد. به زبان ساده جهان از زمان بیگ بنگ تا اكنون در حال انبساط (باز شدن) است.

 سوره ي 51 (الذاريات): آيه ي 47:

*وَالسَّمَاء بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ*

و ما آسمان ها را با قدرت خود بنا كرديم و همواره آن را وسعت مي بخشيم.

انبساط جهان يكي از بزرگترين مداركي است كه جهان از هيچ آفريده شده است.اگرچه اين واقعيت تا قرن بيستم توسط علم كشف  نشد، اما خداوند واقعيت اين امر را براي ما در 1400 سال  پيش در قرآن  فاش كرد.

                                                                                                                      دارالقران الکریم

 جو زمین و لایه اوزون

در قرآن خداوند توجه ما را به موضوع مهمی در مورد جو زمین جلب می کند.

سوره  21 (انبیاء) آیه 32:

*وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَّحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ*

و آسمان را سقفی محافظ قرار داديم؛ ولى آنها از آيات آن روى‏گردانند.

 این خاصیت آسمان با تحقیقات دانشمندان در قرن 20 ثابت شد. جوی که اطراف زمین را فراگرفته است دارای عملکرد های حیاتی بسیار مهمی است. یک نقش آن حفاظت کردن  زمین در مقابل شهاب   سنگ های کوچک و بزرگ است تا به زمین برخورد نکنند. علاوه بر این، جو زمین  تشعشعات خورشیدی را صافی می کند و اجازه نمی دهد که همگی آن ها از جو عبور کنند زیرا  بسیاری از آن ها  برای حیات روی کره زمین بسیار خطرناک هستند. جالب است که جو تنها تشعشات مفید و بی ضرر شامل نور قابل مشاهده ، فرکانس محدوده اشعه فرابنفش و امواج رادیویی را اجازه عبور می دهد. تمامی این تشعشعات برای حیات روی زمین ضروری هستند. فرکانس محدوده اشعه فرابنفش که جو زمین تنها مقداری از  آن را اجازه عبور می دهد برای انجام عمل  فوتوسنتز که در گیاهان انجام می شود  بسیار  مهم  است. نقش حفاظتی جو به این جا خاتمه نمی یابد. جو همچنین زمین را در مقابل دمای بسیار کم فضای بیرونی که حدود 270 درجه سانتی گراد زیر صفر است حفاظت می کند.

 

                                                                                                                  دارالقرآن الکریم

                                          نسبت عمردنیا به زمین

سوره ي 50 (ق): آيه ي 38:

*وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍ*

ما آسمان ها و زمين و آنچه در ميان آنهاست در شش روز آفريديم و هيچ گونه رنج و سختي اي به ما نرسيد.

سوره ي 41 (فصلت): آيه ي 9:

*قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ*

بگو: آيا شما به آن كس كه زمين را در دو روز آفريد كافر هستيد و براي او همانندهايي قرار مي دهيد؟ او پروردگار جهانيان است!

 امروزه دانشمندان با توجه به شواهد موجود عمر زمين را 4.5 ميليارد سال پيش بيني  مي كنند. اين  در حالي است كه عمر دنيا 13.5 ميليارد سال برآورد شده است (با تقسيم فاصله ي كهكشان بر سرعت ذاتي آن قادر به تخمين طول عمر جهان خواهيم بود .  با اين روش مي توانيم  تخمين  بزنيم  كه در چه زماني فاصله ي ما تا ديگر كهكشان ها صفر بوده است یعنی لحظه ی big bang).

در قرآن آمده كه زمين در دو روز و دنيا در شش  روز خلق شد.  (عمر دنيا 3 برابر عمر زمين است).

اگر اين موضوع را با شواهد عيني امروز مقايسه كنيم هيچ كمبودي ديده نمي شود!

عمر دنيا (13.5 ميليارد سال)  را بر عمر زمين  (4.5 ميليارد سال) تقسيم كنيد. جواب 3 بدست مي آيد.

 

                                                                                                                 دارالقران الکریم

تداوم انبساط کیهان

جنبش انبساطی یا به عبارت دیگر از همد یگر دور شدن كهكشان ها به هر حال رو به كند شدن  است. زیرا جزایر جهانی متعدد در واقع به سمت یكد یگر جذب می‌شوند و در نتیجه  حركت انبساطی  آن ها كند تر می‌شود.

در  نهایت همه ی حرکت ها متوقف می شوند. در آن زمان كهكشان ها با شتابی زیاد حركت  به سوی یكدیگر را آغاز خواهند كرد تا در پایان به شكل یك گوی آتشین بزرگ یكپارچه شوند. در این صورت جهان در حال انبساط است ، فاصله بين اجسام در حال  کاهش است.  بنابراين  فاصله بين زمين و ماه کاهش مي يابد، ماه به زمين وصل مي شود.

 زمين و ساير سيارات در خورشيد سقوط مي کنند. فشار گرانش افزايش مي يابد. خورشيد و ستاره ي آلفا قنطورس (نزديکترين  ستاره  به خورسيد) يکديگر را جذب  مي کنند. فاصله‌ها به  سرعت  کاهش مي يابد. حجم جهان کاهش مي يابد و شدت گرانش و فشار آن افزايش مي يابد و در نهایت جهان در هم فرو میریزد.

 سوره ي 21 (الانبيا): آيه ي 104:

*يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاء كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ*

در آن روز  كه آسمان را چون طوماري در هم مي پيچيم هماگونه  كه آفرينش را آغاز كرديم آنرا  باز مي گردانيم. اين وعده اي است كه بر ماست و قطعا آنرا انجام مي دهيم .

                                                                                                                        دارالقران الکریم

                           سیاه چاله ها و ستاره های نوترونی                                                            

 

سوره ي 86 (طارق): آيات 1 تا 3:

*وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ  وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ  النَّجْمُ الثَّاقِبُ*

سوگند به آسمان و كوبنده ي شب! و تو نمي داني كوبنده ي شب چيست. همان ستاره ي ثاقب است!

 در عربي "ثقب" به معناي چاله و "ثاقب" به معناي چيزي است كه چاله را ايجاد مي كند.  نسبيت  عام پيش بيني مي كند كه سياه چاله ها از ستاره هاي نوتروني بوجود مي آيند. ستاره هاي نوتروني اكثرا قابل رويت نيستند و تنها با امواج راديويي (پالس ها) رصد مي شوند.  امواج دريافتي از اين ستاره ها طوري به نظر مي رسد كه كسي به جايي مي كوبد! (ستاره ي كوبنده). 

قرآن در آسمان ستاره اي كوبنده را معرفي مي كند كه ثاقب است. (سیاه چاله ايجاد مي كند).  

                                                                                                                  دارالقران الکریم

حداقل
اوقات شرعی
حداقل
حداقل